Het gas erop, maar ook eraf!

Deze week bij de hardloop-baantraining beleefde ik een mooie metafoor voor het werkzame leven. De kern van de training bestond uit 10 x 400 meters, dat is precies een ronde op de atletiekbaan, als je de binnenbochten loopt. Telkens moest er 1 ronde rustig (75% van maximaal) worden gelopen en daarna een ronde 100%, dus in hoog tempo.

In mijn leven ben ik al van vrij veel loopgroepen en verenigingen lid geweest en in vrijwel elke groep is er wel iemand – of 2 iemanden – die de snelle en de langzamere intervallen in vrijwel hetzelfde tempo loopt.  Meestal een veteraan, die al heel lang loopt, en die zich in die jaren een tempo heeft aangemeten dat kennelijk vertrouwd is en waarin hij wel lijkt “vastgeroest”. Ook nu weer liep ik deze loopvriend in de snelle intervallen op het eind voorbij en liep hij in de rustige tempo’s van me weg.

Je snapt al wat er dan gebeurt. Door in de rustig bedoelde rondjes te snel te lopen, geen gas terug te nemen, herstel je niet genoeg voor de sneller bedoelde rondjes en ontwikkel je dan te weinig vaart. Je leert je lijf eenzelfde tempo te lopen en op den duur kan je nauwelijks nog sneller gaan. Rust nemen in de rustige rondes – want dan mag dat! – is voor deze loopcollega een uitdaging.

In het normale leven kan je dit ook maar beter doen: rust nemen als het kan en af en toe bewust het gas eraf. Zodat je daarna weer 100% kan gaan!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *